Céard é seo?
An t-eagrán is déanaí
Cartlann
Comórtas
Ordú
Teagmháil
Cóipcheart
Údar-lann
Naisc
Dánta
le Deirdre Brennan
Labhraíonn na Clocha
Cad as a dtagann rúndiamhair na maorgachta seo,
Beocht a eislíonn ó chroí na gcloch
Luchtaithe le fuinneamh folaithe na gréine?
Na saoir ag tomhas, ag táthú cloiche ar chloch,
Ag ardú na ballaí i bpáirt leis an dúlra,
Ag timpeallú bheith chumhachta na diagachta.
Cén chluain a chuir na foirgneoirí ar chloch
A d’fhuascail diamhair-chiall na mbriathra
A éiríonn fós nós chondair ar foluain san aer?
Déanaim iarracht teacht ar shiollaí teanga ársa
A éalaíonn uaim amhail clúmhnán caisearbháin
Ag diúltú labhairt liom mar a labhraídís leo.
Seilidí Drúchta is Seilidí Púca
Táid ’chuile háit an samhradh seo,
Faoi thalamh, ar talamh, ar stoic na gcrann,
Sna craobhacha óna dtumann siad
Ar bhachlóg, ar ghlasra, luibh is bhláth –
An Ciarraíoch, An Liopard, an Aron, an Budapest –
Arm drúchta, beola bána is donn orthu,
A ngialla mar chorráin ghealaí,
Sraitheanna de mhionfhiacla ar a dtapa.
Tagann siad amach oícheanta an Mheithimh
Ag caitheamh fleá faoi sholas na gealaí,
Is glanann leo mar vaimpírí roimh láchan,
Gan tásc ná tuairisc fágtha acu
Ach léarscáileanna a nglae ar talamh.
Samhlaím iad ina n-áit folaigh faoi leac chloiche,
Seilidí drúchta pulctha le mo shúnna talún,
Seilidí púca ata le spíonáis ag greagnú seanphrócaí,
An Ciarraíoch, an Liopard, an Aron, an Budapest,
Béil bhoga ag síormhungailt ina gcodladh.
An tAingeal
Meán lae i bpáirc phoiblí,
Solas chomh bán le seasmain
Ag cur cluana ar mo shúil,
Dhearcas ar aingeal tite ón spéir,
Cuma uirthi gur thuirling sí ó pharaisiút,
Ceaptha i ngaiste sna crainn darach,
Cromtha, ceann lúbtha le glúin,
Sciatháin fillte uirthi mar leamhain oíche.
An é gur bhac a Dia í, ag gearradh píonóis uirthi
De bhrí go raibh dúil aici cur fúithi ar talamh,
Nó maireachtáil mar mhurúch faoi thoinn,
Gur athraigh go dealbh chré-umha í
I bpáirc lán de cholúir is daoine tuirsiúla
Beag beann uirthi ar a fara sa chrann darach.
Feasta, Meán Fómhair 2014